Marion Robesin-Hommel

Directrice - Docent I.S.P.H.

Al vanaf dat ik 4 jaar was had ik enkel oog voor paarden. Het leek wel alsof de zon begon te schijnen als ik in de buurt was van een paard of pony. Toen ik 11 was veranderde alles want toen mocht ik naar de manege om paardrijles te nemen.
Vanaf dat moment begon mijn leven, mijn leven met paarden.......

Men vond dat ik talent had en al snel moest ik op moeilijke paarden rijden waar anderen niet mee overweg konden. Vol vertrouwen ging ik met hen aan de slag en in mijn argeloosheid kreeg ik ze meestal zo ver dat ze voor mij dingen deden die ze voor anderen niet meer wilden doen. Zo bouwde ik ervaring op die in mijn latere leven van onschatbare waarde bleek te zijn.

Op mijn 16e, na het behalen van mijn einddiploma middelbare school, kreeg ik mijn eerste paard Shalom en met hem begon mijn leven als wedstrijdruiter. Mijn liefde was de dressuur, en mijn uitdaging was de springsport, dus deed ik beide en van 1966 – 1980 was ik een succesvolle amazone op de Limburgse N.K.B. wedstrijden (Z-dressuur en Z-springen). De successen waren natuurlijk ook te danken aan mijn paarden. Dat waren er toen veel omdat ik was gevraagd als stalruiter voor een kleine, maar zeer goed bekend staande handelsstal.
Ik trainde de paarden en bracht ze uit op wedstrijden.
Het was een geweldige tijd waarin ik enorm veel geleerd heb van en over paarden.
Goede instructeurs had ik ook alhoewel ik niet regelmatig les kreeg. Alleen als het nodig was!
Gedurende een aantal weken werden we dan weer op het spoor gezet en vervolgens ging je er zelf mee verder totdat het weer nodig was!

Op mijn 28e kocht ik opnieuw een eigen paard, een 3-jarige KWPN-er: Stardust. Hij werd mijn grote leermeester. Aanvankelijk hebben we heel wat te stellen gehad met elkaar. We verhuisden naar het buitenland (Zwitserland, Frankrijk), en Stardust ging mee. Terug in Nederland zijn we dressuurwedstrijden gaan rijden en vanaf dat moment werd onze relatie beter en hadden we succes. Na de Z2 maakten we de overstap naar de (V)NVDR en we brachten het tot Prix St. George. Stardust is altijd bij ons gebleven en kort geleden is hij thuis in de wei op 31-jarige leeftijd gestorven. Tot de laatste dag is hij de leider gebleven van alle paarden op stal en mijn mentor. Stardust liet mij steeds opnieuw zien hoe hij op een hele duidelijke, maar niet-agressieve manier zijn leiderschap naar de andere paarden waarmaakte en dat was een boeiend schouwspel! Wij zijn 28 jaar samen geweest.

Na onze verhuizing naar België begon ik in 1995 met het organiseren van cursussen en clinics over holistische geneeswijzen voor paarden en over paardviendelijke leermethoden. Het was mij duidelijk geworden hoe weinig van de oude paardenkennis er nog over was en systemen zoals loswerken, grondwerk en de Tellington-methode (TTEAM) voorzien voor een deel hierin.

In 1998 is hieruit de International School for Professional Horsemanship ontstaan. Vakken als Homeopathie, Osteopathie, Bach bloesemtherapie en Holistische Diergeneeskunde, net zoals Centered Riding, Yoga en TTEAM waren aanvankelijk voor veel dressuurruiters moeilijk te plaatsen en te ver van hun gewone trainingsmethoden verwijderd. Anderen daarentegen zagen daardoor I.S.P.H. onterecht als een Natural Horsemanship opleiding. I.S.P.H. is echter géén Natural Horsemanship opleiding. Het is een dressuuropleiding waarin een aantal van bovengenoemde leermethoden gebruikt worden als aanvulling op het systeem.
Volgend jaar bestaat I.S.P.H. 10 jaar en ik ben blij dat de opleiding inmiddels is uitgegroeid tot een volwaardige dressuuropleiding die met haar duidelijke filosofie en didactisch systeem door ruiters en instructeurs gezien wordt als een professionele vakopleiding waarin ze middels een doordachte trainingsmethode hun kennis kunnen verbreden en een harmonie in het dressuurrijden kunnen bereiken die elders niet gevonden kon worden.

terug

omhoog