Praktijk

COMMUNICATIE EN LICHAAMSTAAL

Paardentaal

Als mensen met elkaar willen praten is het belangrijk dat ze elkaars taal spreken. Hoe beter je als mens kunt uitleggen wat je voelt, wat je denkt, wat je wilt en wat je van iemand verwacht, hoe gemakkelijker het voor de ander zal zijn om je te begrijpen.
Bij paarden is dat niet anders. Ook zij hebben een taal, de Paardentaal.
Deze bestaat uit verschillende onderdelen:

Lichaamstaal

Door paarden in hun natuurlijke omgeving te bestuderen (kuddeverband) hebben wij ontdekt dat paarden constant met elkaar communiceren door middel van hun gedrag. Dit gedrag wordt bepaald door de plaats die elk paard inneemt in de hiërarchie (rangorde) van de kudde.

Ook als mens kunnen wij de lichaamstaal gebruiken om te communiceren met de paarden. Door middel van loswerken bootsen we het gedrag in de kudde na. Als je weet wat de taak van de leidende merrie en de leidende hengst in de kudde is, kun je de positie van beide leiders innemen waardoor je in de dominantieverhouding door je paard als leider en hoogste in rang (h)erkend wordt. Je paard zal dan heel gemakkelijk jouw aanwijzingen opvolgen. De hoogste in rang bepaalt wat er gebeurt en zorgt voor de orde en de veiligheid.

Non-verbale communicatie

of de ‘language of silence’, de taal van de stilte. Je zou het ook telepathie kunnen noemen.
Paarden hebben het vermogen om ‘plaatjes’ te vormen in hun geest en deze ‘plaatjes’ door te ‘seinen’ aan anderen. Dit gebeurt allemaal in stilte en zonder dat er van buitenaf iets te zien of the horen valt, vindt er toch een levendig gesprek plaats.
Wanneer wij op een goede manier met paarden willen werken dan zullen we ervoor moeten zorgen dat wij hun taal leren spreken en verstaan. De communicatie zal beter verlopen en de paarden zullen ons beter begrijpen. Anderzijds ontwikkelen we dan ook meer gevoel en begrip voor hetgeen de paarden ons willen vertellen.
Om de paardentaal te leren maken wij gebruik van dezelfde communicatie.

Door ons open te stellen en ons af te stemmen op ons paard kunnen we heel veel te weten komen over wat er in hem/haar omgaat.
Mensen die goed kunnen waarnemen merken wat er gebeurt en ontvangen ook soms de ‘plaatjes’ die door de paarden gestuurd worden. Door je hierop te concentreren kun je vervolgens zelf plaatjes maken in je geest en die naar je paard sturen. Meestal volgt er dan een kleine (fysieke) reactie waardoor het paard laat zien dat het beeld ’ontvangen’ werd.
Op deze manier kun je als mens deelnemen aan het gesprek en sommige mensen zijn hier erg goed in (animal communicators).

Stem

Net als wij kunnen paarden hun stem gebruiken. Ze gebruiken weliswaar geen woorden, maar met hun stem kunnen ze een heel scala van gevoelens uitdrukken.
Toch is de stem als communicatiemiddel voor paarden veel minder belangrijk dan voor ons mensen.
Tijdens de training kunnen wij wel gebruik maken van onze stem. Paarden reageren er vaak heel goed op:
We kunnen de paarden kalmerend toespreken, maar ook activerend, bestraffend en lovend. Paarden zijn erg gevoelig voor de intonatie van onze stem en reageren hier ook duidelijk op.

Leerlingen van I.S.P.H. leren de paardentaal te begrijpen en te gebruiken om met hun paarden te werken. Tijdens theorie - en praktijklessen maken zij kennis met de verschillende aspecten van deze communicatie: Gedragswetenschappen, Loswerken en Grondwerk en T.T.E.A.M. -touches.